In 2018 hebben naar schatting 18,1 miljoen mensen wereldwijd de diagnose kanker gekregen. Een van hen was Patrick Verlinden (55), medewerker in onze winkel in Kampenhout. Ter gelegenheid van World Cancer Day is, deelt hij zijn verhaal vol hoop en optimisme. "Kop omhoog en blijven gaan, dat is de beste raad die ik kan geven", lacht hij.


Kassa 1 was Patrick en Patrick was kassa 1. Al 6,5 jaar onafscheidelijk. Eerst 5,5 jaar in Mechelen, daarna in Kampenhout. Maar begin 2018 liep het fout. "Ik voelde dat ik plots minder kon eten", steekt hij van wal. "Ik kreeg een branderig gevoel in m'n keel en later ook telkens de hik wanneer ik moest eten. Op den duur kreeg ik bijna niets meer binnen. De huisarts verwees me door voor een gastroscopie in het ziekenhuis en daar ontdekten ze al snel dat er een tumor op m'n slokdarm zat."


​Toen Patrick dat verdict hoorde, op 3 januari vorig jaar, was dat een serieuze klap. "Ik was nog nooit ernstig ziek geweest en nu kreeg ik plots zo'n patat in m'n gezicht. Heel zwaar. Maar ik heb me er vrij snel overgezet. Ik heb er altijd de moed ingehouden. Blijven lachen en optimistisch zijn." Nadat hij zijn familie en vrienden ingelicht had, wou hij ook de collega's persoonlijk het slechte nieuws melden. "Ik voelde meteen veel steun. Het gaf me extra moed om die zware strijd aan te gaan."


En die moed kon Patrick goed gebruiken, want de behandeling verliep niet altijd vlekkeloos. "Een eerste deel bestond uit een voorbereidende operatie, een chemokuur en 30 bestralingen. Hier had ik weinig last van. Maar daarna volgde een zware operatie. Ze hebben mijn slokdarm verwijderd en een stuk van mijn maag opgetrokken en vastgemaakt aan mijn hals. Normaal had ik hiervoor 10 dagen in het ziekenhuis moeten blijven, maar door complicaties werden dat zes weken. Ik ben hier echt door het oog van de naald gekropen."  


Ontroerende affiche


Tijdens de behandeling en de revalidatie bleef Patrick vaak contact houden met zijn Lidl-collega's en verantwoordelijken. "Ze sms'ten en belden regelmatig om te vragen hoe het met me ging en ze zijn allemaal op bezoek gekomen in het ziekenhuis. Ook mijn vroegere collega's van de winkel in Mechelen. Iedereen steunde me zo hard. Dat deed immens veel deugd. Toen ik op het einde van m'n revalidatie af en toe een bezoekje bracht aan de winkel, zei iedereen ook altijd: "We gaan blij zijn dat je terug bent." Dat gaf me echt zin om weer aan het werk te gaan."


En terwijl 3 januari 2018 een verschrikkelijke dag was, ging het er exact een jaar later heel wat feestelijker aan toe. "Op mijn eerste werkdag na mijn ziekte stond er een heel ontvangstcomité me op te wachten. Met een affiche met daarop de woorden 'Welkom terug, Patrick'. Dat was echt ontroerend. Het maakte me heel gelukkig."


Intussen heeft Patrick al een maand zijn vertrouwde plek achter kassa 1 opnieuw ingenomen. "En het gaat goed. Al merk ik wel dat de collega's nog wat bezorgd zijn. "Als het niet gaat, sluit je je kassa maar een kwartiertje hé", zeggen ze dan. Echt mooi om te zien. Onlangs waren er problemen met bancontact. Toen een collega van een andere kassa vroeg of hij mocht sluiten zei ik: "Nee, blijf nog maar even zitten, want ik heb een black-out." Meteen kwam er reactie: "Oei, Patrick, alles ok?" Ze dachten dat ik een black-out had. (lacht)"


Ook de inzet van het hele bedrijf voor de strijd tegen kanker ontroert Patrick. "Zo verkopen we in onze winkels Unity Bands. De opbrengst daarvan gaat volledig naar Pink Ribbon en Stop Darmkanker. Ik probeer er altijd wat extra te verkopen als ik achter de kassa zit. (lacht)

Ja echt, de reacties van collega's, de personeelsdienst, de directie – eigenlijk het hele bedrijf op zich - waren heel mooi. Ik kom elke dag met plezier werken." 


Ontdek de verse vacatures in onze winkels

voor iedereen die telt

Herken je jezelf in de verhalen van onze collega’s? Wil je deel uitmaken van onze familie? Klik dan snel door naar onze jobsite. Je vindt er vast een job naar jouw smaak.

Ga naar onze vacatures

Geselecteerd voor jou